Ким Сон сү

Н.Анужин

Болор

Блогныхоо нэрийг би яагаад ингэж өгсөнөө гэнэтхэн саналаа. "Болор" гэж нэр шигээ болор тунгалаг харцтай дөлгөөхөн бор залуу. Миний сайн найз байсан. Энэ нэр миний сэтгэлд их дотно сонсогддог. Бид хоёрын нөхөрлөл их сонин байж билээ. Танилцаад удсан ч уулзсан тоо нь даанч цөөхөн. Нэг уулзаад салахдаа дараа хэзээ уулзахаа ч асуудаггүй. Асуух ч шаардлагагүй байдаг байлаа. Яагаад гэвэл хэзээ уулзахаа хэн хэн нь мэддэггүй байж билээ. Өнөөдрийг хүртэл би түүнийг хааяахан дурсаж, хэзээ нэг өдөр тааралдах байх даа хэмээн бодсоор л байдаг. хамгийн сүүлд хоёр жилийн өмнө зун намайг эзгүйд ирээд асуугаад явсан байсансан. Түүнээс хойш үнэхээр сураггүй. Бидэнд үлдсэн дурсамж дэндүү гэгээлэг, нэр шигээ болорхон тунгалаг.

weekend TV сэтгүүлд хайрын тухай ингэж бичжээ.

Хуурамч хайр, жинхэнэ хайр, ариун хайр, азгүй хайр, ашиглуулсан хайр, хожимдсон хайр, унаган хайр .... хорвоод олон янзын хайр, учрал хүнийг угтан хүлээж үдэнмордуулдаг нь жам. Гагцхүү учирсан зүрхээ хорьж ядан тэмүүлдэг нь хүмүүний ёсон. Хууртагдсан хэрнээ хайрлаад л явна. Хуучирсан гэхнээ шинэ шигээ догдолно. Азгүйтсэн хэрнээ найдан хүлээнэ. Ашиглуулсан гэхнээ үгүй шиг сэтгэнэ. Хайр гэдэг агуу уучлал, агуу итгэл, агуу сэтгэл юм гээч.

Нэтэд нэг дажгүй шүлэг байна.

Уйтгар гунигтай ийм цаг мөч нулимс нэхэн надад ирлээ
Уйлаад л баймаар сэтгэл ивэлнэ... даанч ил нулимс гарахгүй
Ганцхан олддог энэ амьдралд жаргал надад хэдэнтээ ирэх вэ
Ганц юм асууя миний зовлон хэзээ дуусах вэ
Эргэн тойрон нулимс харуусал гуниг уйтгар байхад
Энд хаана нь жаргал байнаа алив надад үзүүлээд ав