Friday, November 30, 2007

Zyrag 05


zyrag 04


Zyrag 03


zyrag 02


Zyrag 01


Tuesday, November 27, 2007

Wellcome


Сайн байцгаана уу? Миний блогд зочлогч танд хамгийн сайн сайхныг хүсье. Та бол ухаантай, мэдлэгтэй, үгүй ядаж цаг үетэйгээ зэрэгцэн алхах боловсролтой хүн гэж хэлмээр байна. Учир юу гэвээс өчигдөр би дунд сургууль хамт төгссөн хэсэг нөхөдтэйгөө уулзлаа. Үнэнийг хэлэхэд надад тйим ч таатай сэтгэгдэл үлдсэнгүй. Тэд ажил амьдралаа хөөгөөд нийгмээс бараг л холдчихсон. Нэг жишээ хэлэхэд интернэт гэдэг ертөнцийн тухай мэдэхгүй хүмүүс ажээ. Заавал мэдэх албагүй л дээ. Гэхдээ нэг сонин юм нь интернэт хэрэглэгч нэгнийгээ доош нь хийж эвгүй байдалд оруулах нь инээдтэй санагдсан. Өрөвдмөөр ч юм шиг. Би яагаад тэднийг ингэж хэлээд байна вэ гэхээр залуу хүмүүс, ялангуяа нэг ангийнгхан гээд байгаа бид хааяа нэг гашуудал тайлах ажил, баяр тэмдэглэлт өдрөөр уулздаг хэдий ч хоорондын холбоо бусад үед бараг байдаггүй. Харин интернэтээр @ бичиж мэссэнжэрдэж үгүй ядаж ганц нэг хэрэгтэй файл биендээ өгч аваад, ажлаа амжуулдаг л зүйл шүү дээ, энэ интернэт гэдэг чинь. Гэтэл үүнийг зүгээр нэг зугаацах хэрэгсэл гэж дан ганц ойлгож болохгүй л дээ. Хоёр хүн нэтээр холбоотой байхад болохгүй н юу байгаа юм. Тэрэнд буруу зүйл байгаа гэж үү? Харин ч бусдыг нь бодвол холбоо байна гэдэг чинь сайн хэрэг. Манай одоогийн залуучууд дэндүү их явцуу сэтгэлгээтэй. Өчүүхэн бодолтой хүмүүс юм аа. Би нэг их ажил хэрэгч том хүн болчихоод ингэж яриад байгаа биш л дээ. За за баахан дэмий юм биччихлээ. Гэхдээ энэ үнэн үг шүү залуус аа!

Wednesday, October 17, 2007

Бие өвдөнө гэдэг аймаар юм.


Бие өвдөнө гэдэг аймаар юм. Дөнгөж ханиад хүрэхэд ингэж зовиурлаж байгаа юм чинь үүнээс өөр хүнд өвчин тусвал яана гэхээс айж байна. өвчин гэдэг гэнэтхэн л хийсч ирдэг ч гэлээ аливаа хүн өөрөө биеэ гамнаж өөртөө өдөрт ядаж хоёр цагийг зориулж байх хэрэгтэй байх. Харин бусад цагийг нь эх орон ч банйа уу, гэр бүл ч байна уу, ажилдаа ч юм уу зориулах байх даа. Энэ хоёрхон цагийг өөртөө зарцуулж чадахгүй болохоороо л би өвдсөн хэрэг. Хоёр хөл дээрээ тогтохгүй бас л өвдөөд байна. Хүсэх юм биш шүү.

Monday, October 15, 2007

Ээждээ би согтуу очихгvй


Ээждээ би согтуу очихгvй
Ижий тэнгэрт нар мандахаа больчихно
Намайг гэх цацлын сvv ээдэж
Наснаасаа урьтаж ижий минь єтєлчихнє
Ээж дээ би согтуу очихгvй
Ижий минь бvvвэйн дуугаа мартана
Энгэрийн цэцэг гандаж шувуу буцаад л
Ижий минь vсэнд намрын хяруу буучихна.
Ээж дээ би согтуу очихгvй
Энхрий хvvгээ тэнцэж ядан гуйвлахад
Элгэндээ мэгшиж дэндvv их гомдоод
Ижий минь надаасаа алсад явчихна
гэнэ шүү хүмүүсээ

Өглөөний мэндчилгээ


Энэ өдрийг сайн харж аваарай
Эгэл амьдралын утга учир түүнд шингэжээ.
Хоромхон зуур нисэн өнгөрөх энэ л мөчид
Хорвоогийн бүх үнэн багтдаг юм шүү
Өнөөдрийн үйлс тань бүтэмжтэй байвал
Өчигдрийн амьдрал чин ь сайхан зүүд мэт санагдана.
Угтан авах маргаашийн өдөр тань
Учрал дүүрэн итгэл төрүүлнэ.
Өнөөдөр бид жаргалтай амьдарна гэж
Үүрийн туяаг тосон мэндчилээрэй.

“Галидаса”

Monday, October 1, 2007

hi


hi



Бурхан багшийн энэ хөшөөг Эрдэнэт хотод хийж байгаа ажээ. 27 метрийн өндөртэй энэ хөшөөг монголд анх удаа босгож байгаа гэнэ. Удахгүй энэ том бурхан багш Эрдэнэт хотод сүндэрлэх бололтой.

Wednesday, September 12, 2007

Танд л гэж хэлэхэд…


Өглөөний мэнд. Өнөөдөр хачин сайхан өдөр байна. Эргэн тойрны хүмүүс маань маш их баяр баясгалантайгаар ажиллацгааж, амьдралын өнгө дэндүү гэгээлэг байна. Тиймээс л би ч бас аз жаргалтай байна. Та ч бас өөрийгөө аз жаргалтай байлгахын тулд сэтгэл хангалуун байх хэрэгтэй. Аливаа зүйлд шаналж зовж илүүг шунаж, ихийг хүсэж явснаас л хүмүүс л “Би аз жаргалгүй хүн” хэмээн гутарцгаадаг. Харин өнөөдрөөс эхлэн бүгдээрээ хамтдаа өөртөө ч ялгаагүй өөр бусдад ч тэр сэтгэл хангалуун байж сурцгаая. Тэр дарга цэрэг нь тэндээ өрөөндөө ч байна уу, бааранд ч байна уу хамаагүй хэрэлдэнэ үү, зодолдоно уу, хэний ч юм мөнгийг хамтдаа иднэ үү бидэнд ерөөсөө хамаа алга. Хажуу айлын маань эзэгтэй муухай ааштай байна уу, орцонд маань хог асгаад цэвэрлэхгүй байна уу хамаагүй. Болохгүй бол өөрсдөө тэр хогийг нь цэвэрлээд, ааштай хэн нэгний үгийг сонсоогүй мэт инээгээд өнгөрөөчих л дөө. Эсвэл замын цагдаа, замын түгжрэл, осол аваар, хүмүүсийн бухимдалаас хол явъя. Тэр хар муу энергитэй газраас тойрч яваад өөрийнхөө цэвэрхэн, эрүүл, зөв энергитэйгээ цааш алхацгаая. Тэд тэндээ учраа олог. Тэгж байгаад л дарга нь ч байна уу, луйварчин нь ч байна уу, цагдаа нь ч байна уу хэн нэг нь асуудлыг зохицуулж л таараа. Харин бид сайхан санаж, сайныг бодож, сайхан замаар цаашилбал бүх зам сайхан нь байнаа гэсэн үг. Энэ үнэн шүү. Хүмүүс тэнд мөнгөө луйвардуулсныг хараад “Хөөрхий зайлуул, эд нар яаж амьдарнаа” гэж, эсвэл “Муусайн луйварчид ажлаа зогсоо, огцор” хэмээн хэн нэгний сэтгэлийн түмэн зовлонг өөртөө бас хураах шаардлага байхгүй шүү дээ. Тэглээ гээд тэдэнд ч тус болохгүй. Харин бид л хөгширч, өтөлж, эрүүл бие, оюун санаагаа эрүүл бус болгох болно. Танд л гэж хэлэхэд бүх юманд сэтгэл хангалуун бай. Тэгвэл та 25 тай юм шиг л 150 наслах ч юм билүү.

Tuesday, September 4, 2007

Хөрс сүйтгэсээр л байна.



Энэ зургийг та харж байна уу. СХД-ийн Ханын материалын үйлдвэрийн ард хичнээн га газар сүйтгээд эргэн нөхөлт хийлгүй хаясан байдлыг та харж байна. Би зүгээр сонирхогч л доо. Гэхдээ энэ газрыг дуулаад зорьж очиж зургийг нь авсан юм. Энд ухсан нүх болон хаясан хогны оронд одоо энэ засгийн газрын хэрэгжүүлээд байгаа 40 мянган айлын орон сууцны нэг хэсгийг нь барих боломжтой маш том газар. Тэнд очоод харсан хэний ч сэтгэл сэртхиймээр. Цаана нь бас айлууд байгааг та анзаарч байна уу. Хэрвээ тэд буугаагүй бол тэр газрыг ч бас сүйтгэх байсан ч юм билүү.

Hi

Tuesday, August 28, 2007

Найзынхаа Хуримын сониноос…

Найзынхаа Хуримын сониноос…

Хуримын сониноос…

Хуримын сониноос…

Амралт дууслаа. Ажиллаад байдаг хэрэг ээ.


Аль хэдийн намрын салхи сэвэлзсэн байна. Уртаас урт амралт маань дуусаж их ажлын өдрүүд эхэллээ. Ажилдаа ороод 2-хон хонож байсан ч ажил овоорсон байна. Блогдоо ч бараг юу ч бичсэнгүй. Сонирхолтой, зугаатай амралт байсан болоод ч тэр үү, үргэлжлүүлээд амармаар санагдсан ч залуу хүн байна даа энэ чинь эрч хүчтэй, хурдтай байх хэрэгтэй гэж бодоод, тэгээд ч намайг манайхан ийм удаан амруулах юм гэж үү. Ха ха.