Арай ч дээ, залуу бүсгүй минь

Ажил ихтэй гээд байхаар улам ундраад байх блолтой. Тиймээс би сүүлийн үед ажил дажгүй шүү гэх болсон. Ганцаараа л их ажилтай хүн шиг байх хэрэг юу байна аа. Саяхан ажлаа хийж явахад тохиолдсон нэг явдлыг блогдоо бичихгүй бол дотор давчдаад байх юм.
Ажлын маань нэг хөтөлбөрт иргэдэд үнэ төлбөргүй үсчин эмнэлгээр үйлчлэх асуудал орсон юм. Гэтэл тэнд үсээ засуулах гэсэн хүмүүс өдөржин дугаарлаад зогсчихдог. Гэрээгээр ажилаж буй хүмүүстэйгээ цаг тохирч ажиллаж байсан болохоор тэд ч цаг нь болж явах болоход үсээ засуулах гэж зогсож байсан хүмүүс уцаарлаж байгаа нь илт. Гэвч илүү цагийн хөлс төсөвт тусгагдаагүй учраас ирсэн хүмүүст учирлан ойлгууллаа. Тэр дотроос 30 орчим насны нэгэн эмэгтэй хашгичан өнөөх үсчингүүдийг явуулахгүй хашиж зогсож байгаа харагдав. Очоод ярилцах гэтэл согтуу бололтой амнаас нь архи сэнгэнэж байв.
Би бодлоо. 30 арай хүрээгүй гэмээр тэр бүсгүй ажил хийгээд боломжийн цалин авч амьдарч болохоор авч хүүхэд хөшидтэй зэрэгцэн үнэгүй юманд нугасгүйгээ харуулан тэнд хэл ам хийн зогсохоосоо ичдэггүй юм байхдаа. Энэ бодлоо ч тэсэхгүй түүнд хэлээд л авлаа. Гэтэл эмэгтэй хүний амнаас гарамгүй хараалын үг хэлж байна.
“Манай энэ үнэ төлбөргүй үйлчилгээнд хүүхэд хөгшид, өвчтэй хүмүүс илүү хамрагдаасай гэж санадаг. Ажил хийгээд цалин авч, ядаж л эмнэлгээр явчих хөлтэй залуу хүмүүс зэрэгцээд дугаарлаж байгаа харагддаг.” Манай иргэд үнэгүй юманд ийм нугасгүй болчихсон юм уу, эсвэл улс орны маань төрийн үйлчилгээ иргэддээ ингэж хүрч үйлчлэхээ больсон юм уу бүү мэд.
Түүнчлэн иргэдээс бидний ажлыг дэмжиж буй бол хандив цуглуулах санаатай хандивын сан ажиллуултал нэг ч төгрөг ордоггүй байна шүү. Монголчууд маань хүнээс авахаа мэддэг, харин хүнд өгөхөө мэддэггүй нь эндээс илхэнээ харагдаж байв. Амьдралаа идэвхитэй болгож, нийгэмших цаг ирсэн энэ үед өнөө маргаашийнхаа хоолны мах, талх гурилын төлөө амьдрах нь бид ирээдүй рүүгээ явах замаа хааж байгаатай утга нэг болсон ажээ. Миний блогт зочлох та энэ тухай тунгаан бодож найз нөхөд, хамт ажиллагасад, гэр бүл, үр хүүхэд, дүү нартаа дамжуулан хэлж байгаарай. Бид бүгдээрээ бие биедээ заан зөвлөж, туслаж дэмжих аргыг хэрэгжүүлээд үзвэл яасан юм. Малайз улс багаар, хамт олноор, хоршоогоор ажиллаж маш их хөдөлмөрлөж байж Азийн бар улс болсон гэдэг биш билүү. Бид яагаад энэ тухай бодож болохгүй гэж.