Гараас минь хөтлөөд амьдралд хөлөө олоход минь тусалсан хайрт эмээ минь улиран одох он цагийн урсгалд туугдан энэ ертөнцийг орхисон. Ухаан орсон цагаас хойш хагацал зовлон үзээгүй дэндүү жаргалтай өссөн бид хорвоогийн хатууг амсаж, сэтгэлээ эмтэлсэн нь энэ. Хүний хорвоо гэдэг угаасаа хатуу юм билээ. Дөнгөж саяхан халуун дулаан гараас нь атгаад хууч хөөрч суусан дотны хүнээ алдаад, хүйтэн өвлийн цагт газрын хөрсөнд даатган орхихдоо хүн гэдэг амьтан өчүүхэн харамсаагүй мэт. Гэв÷ сэтгэл эмтэрдэг нь мэдээж шүү дээ. Хорвоогийн жам гэж энэ хачин юм билээ.
Уул ус, газар дэлхий хүний бие цогцсыг аваад явахдаа харин яадаг бол гэж бодох үе гардаг. Амьдралын бэрхшээл бүрийг бид даван туулах учиртай. Сэтгэлээ барьж зүрхээ чангалах хэрэгтэй шүү дээ гэж өөртөө хэлсээр ирлээ. Одоо хүртэл эмээ минь хөлөө үстэй дээлээрээ хучаад суух дуртай сандал дээрээ сууж л байгаа юм шиг санагдана. Эмээгээ тийм хол, хэзээ ч бидэндээ эргэж ирэхгүй газарт очсон гэдэгт итгэж ядсан өдрүүд олон байсан. Олон хүүхдээ хүний гар харуулахгүй гэж ганцаараа зүтгэж явсан эмээд минь алдаж оносон амьдралын нугачаа бүхэн хатуу байсан нь мэдээж. Тэр бүхнийг даваад л гарнаа гэж тэмүүлсээр явсан шүү. Ингээд бодохоор биднээс илүү эмээ минь сэтгэлийн хаттай хүн байжээ.
Уул ус, газар дэлхий хүний бие цогцсыг аваад явахдаа харин яадаг бол гэж бодох үе гардаг. Амьдралын бэрхшээл бүрийг бид даван туулах учиртай. Сэтгэлээ барьж зүрхээ чангалах хэрэгтэй шүү дээ гэж өөртөө хэлсээр ирлээ. Одоо хүртэл эмээ минь хөлөө үстэй дээлээрээ хучаад суух дуртай сандал дээрээ сууж л байгаа юм шиг санагдана. Эмээгээ тийм хол, хэзээ ч бидэндээ эргэж ирэхгүй газарт очсон гэдэгт итгэж ядсан өдрүүд олон байсан. Олон хүүхдээ хүний гар харуулахгүй гэж ганцаараа зүтгэж явсан эмээд минь алдаж оносон амьдралын нугачаа бүхэн хатуу байсан нь мэдээж. Тэр бүхнийг даваад л гарнаа гэж тэмүүлсээр явсан шүү. Ингээд бодохоор биднээс илүү эмээ минь сэтгэлийн хаттай хүн байжээ.
No comments:
Post a Comment
sainyy