Цаснаар төрсөн бодол

Цаснаар бодол хөвөн алхах дуртай. Дулаахан байдаг. Цастай хамт шинэ санаа, шинэ бодол ирдэг. Хэдхэн хоногийн өмнө бас л ингэж цас хаялахад би сүүлчийн цас байна хэмээн бодсон. Үгүй ажээ. Том том цас хаялж, хацар нүүргүй үнслэн байхад үүлэн чөлөөгөөр хаврын илч муутайхан нар жуумалзах төдий цухуйх тэр агшинд надад өөрийн эрхгүй ингэж бодогдож билээ. "Зоргоороо тусахгүй нар, зориод ч хүрч очихгүй "дов" гэж бас байх юм даа" хэмээн бодсон. Үгүй гэж үү?