Гадаа бороо орж байна. Намрын бороо хүйтэн бас гунигтай юм. Хатсан шар навчисууд норсон болохоор шажигнаж дуугарахаа больчиж, уг нь бас л сонин дуу гардагсан. Хөлд хөглөрсөн навчисийн тэр чимээг сонсох гэж өшигчин тараачихдаг байж билээ. Тэгэхэд хажууд алхах өвөө эмээ хоёр "Хүүе чи байг гэм. яасан сахилгагүй монди вэ. хог болгоод" гээд л зэмлэнгүй харна. Салхинд туугдан замаар хийсэхдээ тэд бас л өрөвдөлтэй. Олонд гайхагдаж байсан сайхан өнгөө алдаж газарт унаад хаашаа ч хамаагүй хийсээд шороонд дарагдан хөрсөнд шингэнэ. Богинохон настай ч дараа жил бас л хүрээд ирнэ. Тэр нь л сайхан шүү.
No comments:
Post a Comment
sainyy