Сайн уу?

Сайн байцгаана уу?

Зуны дэлгэр цаг. Би амарч амарч эргээд ажилдаа орж байна. нэг сайхан амраад, толгойгоо сэргээгээд авсан юм чинь одоо ажиллах юухан байх билээ. Залуу хүн юм чинь ажиллаад байдаг хэргээ хө.

Дахин ирэхгүй он жилүүдээр андгайлая

Уйлж байна нулимс урсаад л
Гуйж суудаг бурхдаас чамайгаа
Дуулж би сэтгэлээ тайтгаруулаад
Дуулим хорвоог туучиж л явна даа,
Дассан сэтгэлдээ гуниг хурааж
Даварсан мөрөөдөлдөө зэмлэл хүртээж
Дарстай лонхонд хоног өнгөрөөж
Дандаа л би чамайг бодох юм...
Дахин ирэхгүй он жилүүдээр андгайлая"
Ахин би чамтай уулзвал
Атгасан гараа тавихгүйг амлая"

Хөх тэнгэр бас энэ шаазгай хоёр гоё харагдаж байгаа биз

10-н жилийнхний 10 жилийн дараах уулзалт

Бид хоёр амарч яваа нь

Хүний зүрхийг үгээр дулаацуулдаг.

Нэтэд нэг ийм шүлэг байна. үнэхээр гоё юм аа.
Сэтгэлд минь дулаахан хайр байдаг
Сэмэлчихвий гэж єрєєл бусдаас айдаг
Сэтгэлд минь зєєлєн гуниг байдаг
Сэдэрчихвий гэж єєрийн ганцаардалаас айдагаа

Нууцхан дасаж сэтгэлээ нээсэн хайрын хорвоо
Нулимсанд хахаж дvvрсэн хагацлын хорвоо
Дахиад уулзах vгvйг мэдэхгvй айдсын хорвоо
Даржин сэтгэлдээ чамайгаа хvлээх итгэлийн хорвоо
Алагхан зvрхэнд минь амьдрал нь багтах завгvй хорвоо
Арван сарыг нулимстай vдсэн vгvйрлийн хорвоо

Зєєлєн зєєлєн vлээх намрын хонгор салхи шиг
Зvрхэнд хайрын шуурга болон ирээч
Хосгvй vнэн хайрын шуурга шvтээн
Хорвоод мєнх дурлалын бурхан
Хонгор чамдаа би хайртай

Надад хайр єгєєч гэж гуйхгvй гэж хvмvvс ярьдаг
Намайг хайрлах хэрэггvй ч гэж зарим нь хэлдэг
Yнэн хэрэгтэй бvгд л хvсэж байдаг
Yгээрээ харин худлаа хэлээд шаналаж байдаг
Харин найз нь тэгж чадахгvйнээ
Хамгаас хайртай хvндээ худлаа хэлж чадахгvй
Хайртай би чамдаа нуугаад байж чадахгvй
Хариуд нь бас хайр гуйж байна чамаасаа
Бурхан хэрвээ тэрийг мэддэг бол би мєргєе
Бум тvм живаа удаа мєргєе, залбиръя
Чамтай хамт байхыг би хvсэж байна мєрєєдєж байна
Чамлалтай хэдхэн насандаа хамтдаа байхыг гуйж байна
Бvлээ зvрхээ сонсоод над руу нэг хараач
Бvтэлгvй амьтан ч гэлээ харамлалгvй хайраа єгєєч
Хариуд нь би чамдаа ганцхан л зvйлийг амлая
Хан ертєнцєд хэнээс ч, бас єєрєєсєє ч илvv чамайгаа л хайрлая

Харамлаж хардах тэнэг гэж хvмvvс ярьдаг
Харин vнэндээ бvгд л тэгдэг
Yгээ бас л худлаа хэлцгээдэг
Yнэнч байж итгэж байж хайрладаг гэдэг
Мэдэхгvй юмдаа тvvнийг нь vзээгvй болохоор
Мэдэмхийрч олон юм ярьж чадахгvй нь
Чамайг харин харамлаж байгаа мэдэж байна
Чухам хэнтэй гэдгээ мэдэхгvй ч хардаж байна
Хvмvvсийн хэлдгээр итгэх юмсан чамдаа
Хэзээ ч дахиж хардаж шаналахгvй юмсан
Хэрвээ чи наддаа нэг л удаа амлавал
Хэдий хол байлаа ч чамдаа итгэнэ бас vнэнч байна...

Ким Сон сү

Н.Анужин

Болор

Блогныхоо нэрийг би яагаад ингэж өгсөнөө гэнэтхэн саналаа. "Болор" гэж нэр шигээ болор тунгалаг харцтай дөлгөөхөн бор залуу. Миний сайн найз байсан. Энэ нэр миний сэтгэлд их дотно сонсогддог. Бид хоёрын нөхөрлөл их сонин байж билээ. Танилцаад удсан ч уулзсан тоо нь даанч цөөхөн. Нэг уулзаад салахдаа дараа хэзээ уулзахаа ч асуудаггүй. Асуух ч шаардлагагүй байдаг байлаа. Яагаад гэвэл хэзээ уулзахаа хэн хэн нь мэддэггүй байж билээ. Өнөөдрийг хүртэл би түүнийг хааяахан дурсаж, хэзээ нэг өдөр тааралдах байх даа хэмээн бодсоор л байдаг. хамгийн сүүлд хоёр жилийн өмнө зун намайг эзгүйд ирээд асуугаад явсан байсансан. Түүнээс хойш үнэхээр сураггүй. Бидэнд үлдсэн дурсамж дэндүү гэгээлэг, нэр шигээ болорхон тунгалаг.

weekend TV сэтгүүлд хайрын тухай ингэж бичжээ.

Хуурамч хайр, жинхэнэ хайр, ариун хайр, азгүй хайр, ашиглуулсан хайр, хожимдсон хайр, унаган хайр .... хорвоод олон янзын хайр, учрал хүнийг угтан хүлээж үдэнмордуулдаг нь жам. Гагцхүү учирсан зүрхээ хорьж ядан тэмүүлдэг нь хүмүүний ёсон. Хууртагдсан хэрнээ хайрлаад л явна. Хуучирсан гэхнээ шинэ шигээ догдолно. Азгүйтсэн хэрнээ найдан хүлээнэ. Ашиглуулсан гэхнээ үгүй шиг сэтгэнэ. Хайр гэдэг агуу уучлал, агуу итгэл, агуу сэтгэл юм гээч.

Нэтэд нэг дажгүй шүлэг байна.

Уйтгар гунигтай ийм цаг мөч нулимс нэхэн надад ирлээ
Уйлаад л баймаар сэтгэл ивэлнэ... даанч ил нулимс гарахгүй
Ганцхан олддог энэ амьдралд жаргал надад хэдэнтээ ирэх вэ
Ганц юм асууя миний зовлон хэзээ дуусах вэ
Эргэн тойрон нулимс харуусал гуниг уйтгар байхад
Энд хаана нь жаргал байнаа алив надад үзүүлээд ав

Цаснаар төрсөн бодол

Цаснаар бодол хөвөн алхах дуртай. Дулаахан байдаг. Цастай хамт шинэ санаа, шинэ бодол ирдэг. Хэдхэн хоногийн өмнө бас л ингэж цас хаялахад би сүүлчийн цас байна хэмээн бодсон. Үгүй ажээ. Том том цас хаялж, хацар нүүргүй үнслэн байхад үүлэн чөлөөгөөр хаврын илч муутайхан нар жуумалзах төдий цухуйх тэр агшинд надад өөрийн эрхгүй ингэж бодогдож билээ. "Зоргоороо тусахгүй нар, зориод ч хүрч очихгүй "дов" гэж бас байх юм даа" хэмээн бодсон. Үгүй гэж үү?

Дуулахсан

Хөх торгон дээлийн хээ нь бүдгэртэл
Хөхүүрийн амсраар өндөлзөж айраг шуугитал
Хөндлөн гулд талын минь зэрэглээ нь согтож унатал
Хэн нэгнийг бодоод өөрийгөө марттал дуулахсан
Газрын судас тэмтэрсэн морьд үүрсэн янцгаатал
Гантиг цагаан өргөө үлгэрийн юм шиг үүргэлтэл
Гэрээсээ нэгэнт явчихсан эмээгээ эргээд иртэл
Хэн нэгнийг бодоод өөрийгөө марттал дуулахсан
Бүтэхгүй бүхний өмнө нугарч унахгүй
Бүүр өндөр ургасан өвс шиг
Хэн ч очоогүй онгон талд
Хэн нэгнийг бодоод өөрийгөө марттал дуулахсан
www.biirbeh.com-оос оллоо.

Би болчихсон

Нэтээс би ийм шүлэг оллоо. Дажгүй л юм. Надад талаагдав.

[ 2008-04-21 ]
Өвөл болж ус хөлдөхөд
Хүйтэнд тэврэн дулаацуулна гэчихээд
Өвөртлөхгүй намайг дааруулаад байхаар нь
Хөлдөөд, хайлаад би нуур болчихсон

Намар болж орхиж нисчихээд
Нуурандаа буцаад ирнэ гэчихээд
Удаад намайг хүлээлгээд байхаар нь
Ууршаад би бороо болчихсон

Бүрхэг өдөр бороо асгарахад
Шүхэр доор хамтдаа зогсоно гэчихээд
Бороо зогстол ирэхгүй болохоор нь
Шаргал наранд би солонго болчихсон

Долоон өнгө тодорсон солонго гарахад
Хоёулаа цугтаа бүхнийг эхлэнэ гэчихээд
Дуугарсан үгэндээ эзэн болохгүй болохоор нь
Хагацаад би дурсамж болчихсон

Б. Амарсанаа

Хаврын тэнгэр олон ааштай.

Хавар… би түүнийг цав цагаан, цайвар ногоон, ягаахан өнгөөр будаж, намуухан зөөлөн салхиар үлээж, хурц биш шаргалхан нараар ээж, зүрх сэтгэлд минь уянгын дуу аялахад дуртай байдаг. Миний хүслийг сонссон юм шиг хавар заримдаа гэгэлгэн бүсгүй намайг баярлуулдагсан. Өчигдөрхөн энэ хаврын сүүлчийн цас зөөлхөн хэрнээ цаанаа л нэг уянгатай хаялж, тогтуухан байсан сэтгэлийн утсыг хөндөөд орхиж билээ. Таксины цонхыг онгойлгоод сэрүүхэн атлаа чийглэг агаараар амьсгалж явсан би тэрүүхэн үедээ ямар их аз жаргалтай байсныг хэн ч мэдээгүй л дээ. Мэдээд ч яах юм билээ. Түүнийг минь хэн нэгэн мэдчихвэл миний тэр мэдэрсэн амт алга болчих юм шиг санагдаж билээ.
Хорвоо гэж сонин шүү. Хаврын тэнгэр олон ааштай. Улаан шороо шуурч байсан ч, хүйтэн салхи үлээж байсан ч урин хавар хүмүүний сэтгэлд гэгээлэг бодол үлдээж л байдаг. Энэ үед хэн нэгний сэтгэл хайр гийх шиг, хэн нэгэнтэй болзмоор ч юм шиг зүггүй зандаа хөдөлнө. Харин хэнтэй гэж…
Тийм ээ, залуус аа! Чиний зүрх сэтгэлд хайр гэрэлтсэн бол чи хорвоо дэлхийг дэндүү гоё өнгөөр харж байгаа. Энхрий бяцхан хүүхдүүд эгдүү хүргэж, элгэмсэг танхил бүсгүйчүүд хөөрхөн санагдаж, энэ ертөнцийн бүх л зүйл гэрэлтэн гийж байгаа. Тийм харц ч бас цовоо сэргэлэн байгаа. Их хотын унаган хүүхэд надад ингэж л санагддаг. Өндөр өндөр уулсыг би мэдэхгүй, өргөн их талыг би хараагүй ч сэтгэл доторхи тэр агуу ертөнцийг би мэдэрдэг, түүнийг ойлгохын дээдээр ойлгодог гэж боддог.

БҮСГҮЙ ХҮНТЭЙ БОЛОХООР ДЭЛХИЙ БҮТЭН БАЙДАГ

Хаврын налгар сайхан өдөр байна. Хүмүүсийн сэтгэл тэнийж, нүүрэндээ инээмсэглэл тодруулан алхаж явна. Хаашаа ч харсан өнгөлөг гэгээлэг залуус. Хувцасаа нимгэлж урам зоригтой алхах хүмүүс хаа сайгүй. Энэ бол өнөөдрийн өнгө төрх. Амьдралынхаа нэг өдрийг ч гэсэн сайхнаар харах жаргалтай. Тиймдээ хүн гэдэг сэтгэлээрээ амьтан. Ялангуяа эмэгтэй хүний хамгийн чухал нандин зүйл бол СЭТГЭЛ байдаг. Сэтгэлд өчүүхэн төдий хир халдах сэв суух л юм бол тэд шаналж эхэлдэг. Энэ нь тэдэнд байгалиас заяасан төрөлх зан чанар байдаг. Магадгүй нэг танилын маань хэлсэн тэр үг үнэн байж ч болох юм. Уншигч та юу гэж бодох юм. Тэр хэлэхдээ “Эмэгтэй хүн сэтгэлээ алдаж, эрэгтэй хүн биеэ алддаг” гэсэн. Үнэнийг хэлэхэд эмэгтэй хүн сэтгэлээрээ баян явдаг юм. Бас тэр сэтгэлдээ маш харам. Ийм л хүмүүс энэ орчлонгийн хатууг зөөллөж амьдарцгаах аж. Харин тэдний энэ сэтгэлийг ойлгох ухаан эрэгтэй хүмүүст дутаж байдаг нь худал биш ээ.
БҮСГҮЙ ХҮНИЙ ДЭРГЭД ЭРЧҮҮД УЯХАН БАЙДАГ
БҮСГҮЙ ХҮНТЭЙ БОЛОХООР ДЭЛХИЙ БҮТЭН БАЙДАГ
Бүсгүй хүний энхрий ялдам байдал, хайр сэтгэлдээ үнэнч байх гэсэн тэмүүлэл, бас тэр хэвээр нь үүрд мөнх авч явах гэсэн гэнэн мөртлөө өрөвдмөөр хүсэл зорилго нь ямар их гайхалтай байдгийг та, ялангуяа эрэгтэй хүмүүс мэдэх болов уу даа. Үнэнийг хэлэхэд ядаргаатай залхмаар санагддаг байж мэднэ, заримынх нь хувьд.
За энэ ч яахав, тэртэй тэргүй эмэгтэй хүмүүс сэтгэлээрээ баян хүмүүс болохоор алзахгүй ээ хө.
Нээрээ ч хорвоо дэлхий уужим, хийх ажил их байна шүү.

Хүмүүн гэгч сонин амьтан

Өнөөдөр яагаад ч юм сонссоноо, дуулснаа энд сийрүүлмээр санагдаж байна. …..

Халуухан энгэрт чинь наалдан гунигаа би тайллаа.
Халуу шатсан уруулыг чинь үнсэж гомдлоо би орхилоо.
Тэвэрт чинь эрхлэн жаргаж зүрхээ би тайвшрууллаа.
Тэр мөчид л бид нэг хүн мэт хамтдаа нисч билээ….

Минийх болоогүй хувь заяандаа гомдлоо гээд хувь тавилан ямар эргэх биш. Минийх гэж өмчлөөд өөрийнх нь сонгосон хувь заяаг нь ямар хагалалтай биш.
Хүнийх байсан ч хамаагүй ээ яадгийн, намайг зориод л ирдэг бол хангалттай.
Хүнийх байсан ч минийх л юм шиг надтай жаргадаг бол сайхаан…..

Сэтгэлдээ бодож санасан бүхнээ буулгана гэдэг амьдралын минь бас нэгэн хэсэг. Ганцхан олдох амьдралаа санаснаараа, гэхдээ зөв, бодсоноороо гэхдээ ухаалагаар авч явах нь л миний эрхэм зорилго. Хүмүүн гэгч сонин амьтан. Хаширдаггүй, алдаа руугаа дахин дахин зүтгэх дуртай. Гэхдээ дотроо бодолтой, толгойдоо тоотой байх нь чухал гэж санаж байна…..

My Photo

Би бодлоо

Цаснаар бодлоо хөвсөөр нэг мэдэхэд ирэх газраа хүрээд ирсэн байв. Жаваргүй өдөр хааяа ганцаараа бодол хөвөн алхах сайхан шүү. Цасны чар чархийх чимээ бас нэг үг хэлээд байх шиг. Гэхдээ хотын маань цас агаараасаа болоод шаргаl өнгөтэй. Гялтганах ч юмгүй. Харин миний мэдэхийн Эрдэнэт, Дарханы цас гялтгасан цагаан өнгөтэй юм билээ. Өвлийн улиралд би тэр хоёр газарт л очиж байв. Харин Дорноговьд тэгж харагдахаар цас орох нь үгүй. Ингээд л миний очиж үзсэн холын нутаг маань дуусах нь тэр. Нэгэн хүний хэлснээр бол одоогийн залуучууд хоосон цэцэрхэхээс цаашгүй өрөвдмөөр хүмүүс ажээ. Эх орныхоо байгалийн үзэсгэлэнт газрыг судалж мэдэх нь миний ойлгосноор залуу хүн бүрийн эрхэм зорилго байх учиртай аж. Явсан хүн хожиж, суусан хүн яадаг гэдэг билээ дээ. Энэ бас үнэн л үг. Би яагаад ч юм тэр үгийг сонсоод өөрөөсөө бага зэрэг ичиж билээ. Өдий хүртэл юу хийж явсан бэ, нөхөр минь чи гэж өөрөөсөө асууж үзлээ.

Бодоод бодоод шальтай хийсэн зүйл ч алга. Харин хийхээр төлөвлөсөн ажил маш их. Тэгсэн хэрнээ төлөвлөгөөнд маань хөдөө, гадаа явж байгальтай танилцах тухай нэг үг ч алга. Би бодлоо. Хэрвээ төлөвлөөд зорьсон бол над шиг бодсоноо хийж байж санаа амардаг хүн түүндээ хүрэх л байсан гэж.

Уул, ус, дов толгод, гол нуур, ой мод, ан амьтан, өвс ургамалыг мэдэхгүй хүн байхгүй л дээ. Түүнийг юугий нь үзэх вэ дэ гэж бодох хүн гарах байх. Гэвч дээрх нэр төрлийн зүйлс хүнд ямар их эрч хүч, оюун санааны урам хайрладгийг хүмүүс тэр бүр мэдэхгүй.