
Тэр үдшийг би тод санаж байна. Яг л ийм бороо шивэрсэн зуны үдэш. Олоон олон жил өнгөрсөн мэт, үгүй ээ хааяа санахад саяхан мэт тэр дурсамж одоо ч миний сэтгэлд хадгалагдан үлчихсэн юм. Зам даган бороонд норон түүний гараас хөтлөн алхаж явахдаа би хамгийн их жаргалтай байсан. Бурханд би талархаж, бас бурханаас би гуйж явсан юм. Юу гэж гээч....



